Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych
Państwowy Monitoring Środowiska
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Podkowiec mały to gatunek nietoperza z rodziny podkowcowatych. Długość ciała osobników tego gatunku waha się od 3,5 do 4,5 cm, rozpiętość skrzydeł od 19 do 25 cm. Masa ciała mieści się w przedziale od 5 do 9 g. Charakterystyczną cechą gatunku jest narośl w kształcie podkowy, otaczająca nozdrza zwierzęcia. Futerko grzbietu jasnobrązowe, strona brzuszna, pyszczek oraz spiczasto zakończone uszy jaśniejsze - koloru szarawego. Skrzydła stosunkowo ciemne, szerokie, o zaokrąglonych końcówkach. Gatunek posiada bardzo charakterystyczną echolokacje – sygnały emitowane w długich seriach, z częstotliwością 10 sygnałów na sekundę, typu FM-CF-FM (FM – częstotliwość zmienna, CF – częstotliwość stała), brzmią jak melodyjne pohukiwanie. Podkowiec mały w Polsce występuje jedynie na południu kraju, przy czym najczęściej spotykany jest w Karpatach w rejonie Beskidów. Letnimi kryjówkami gatunku są z reguły strychy, przeważnie obiektów sakralnych (np. klasztory, kościoły). Zimowiska znajdują się w jaskiniach, sztolniach lub piwnicach o stabilnych warunkach mikroklimatycznych.
Dyrektywa Siedliskowa – załącznik II i IV
Konwencja Berneńska – załącznik II
Konwencja Bońska – załącznik II
Porozumienie o ochronie populacji europejskich nietoperzy (EUROBATS)
Ochrona gatunkowa – ochrona ścisła, czynna
Europejska czerwona lista IUCN – NT
Polska czerwona księga zwierząt. Kręgowce (2001) – EN