Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych
Państwowy Monitoring Środowiska
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Skójka gruboskorupowa to gatunek słodkowodnego małża z rodziny skójkowatych o dwubocznie spłaszczonym ciele. Długość muszli wynosi powyżej 3 cm. Muszla skójki zbudowana jest z dwóch symetrycznych połówek, które w górnej części muszli, w rejonie jej wierzchołka, połączone są więzadłem. Obok więzadła po wewnętrznej stronie obu połówek muszli znajduje się struktura nazywana zamkiem, która zbudowana jest z zębów, listew i zagłębień. Muszla ma zazwyczaj kolor jasnobrązowy lub oliwkowy, z charakterystycznymi, ciemnymi pierścieniami rocznego przyrostu. Muszla ciemnieje z wiekiem i u osobników starszych przyjmuje kolor ciemnobrązowy. Ciało małża jest niewidoczne z zewnątrz i składa się z tułowia oraz z nogi, wysuwanej na zewnątrz, służącej głównie do poruszania się. Ciało otulone jest z obu stron błoną, tzw. płaszczem, odpowiedzialną za wytwarzanie muszli. Płaszcz przylega do muszli, a po wewnętrznej stronie otacza jamę skrzelową, do której doprowadzone są dwa syfony, jeden odpowiedzialny za wprowadzanie wody i pokarmu, drugi za wyprowadzanie. W Polsce skójka gruboskorupowa występuje na terenie całego kraju, poza wyższymi partiami gór, w ciekach różnej wielkości, najczęściej małych i średnich rzekach o dnie piaszczystym lub żwirowym.
Dyrektywa Siedliskowa – załącznik II i IV
Ochrona gatunkowa – ochrona ścisła, czynna
Czerwona lista IUCN (UE) – VU
Polska czerwona księga zwierząt. Bezkręgowce (2004) – EN